Produkcja energii
Aktywa wytwórcze, fotowoltaiczne, wiatrowe, hydroelektryczne, cieplne i magazynujące, wytwarzają ciągłą telemetrię, którą operatorzy muszą interpretować, a nie tylko rejestrować, bez tego, aby interpretacja ta kiedykolwiek zyskała władzę nad kontrolą elektrowni. Na tej stronie przedstawiono sposób planowania i realizacji takiego przepływu pracy w inTheEU Assist, a nie opis zakończonego wdrożenia.
Jak będzie zorganizowany przepływ pracy
Dane telemetryczne z falowników, turbin, generatorów lub systemów magazynowania będą przetwarzane i indeksowane na miejscu, dostarczając pakiet wiedzy obejmujący najemcę operatora. Agent skonfigurowany pod kątem przepływu pracy porównywałby bieżące odczyty z zatwierdzoną historią operacyjną i proponował potencjalne anomalie, każdą powiązaną z konkretnym zasobem i wprowadzoną ze statusem zaproponowane. Wniosek o dokładniejszą kontrolę, np. zaplanowaną przepustkę dronem lub wizytę konserwacyjną, przebiegałby tą samą ścieżką od proponowanej do zatwierdzenia.
Deterministyczne sterowanie instalacją, przekaźniki zabezpieczające, sterowanie turbiną i falownikiem, synchronizacja sieci, wyłączanie awaryjne pozostaną całkowicie poza tym przepływem pracy. Platforma nigdy nie będzie posiadać, żądać ani wykonywać uprawnień nad tymi systemami.
Gdzie znajduje się ludzka akceptacja
Każda flaga anomalii lub zalecenie dotyczące konserwacji wymagałoby wyraźnej zgody wyznaczonego inżyniera, zanim zostanie potraktowana jako stwierdzona lub podjęta działania. To nie jest polityka nakładana na przepływ pracy. Jest to mechanizm, dzięki któremu przepływ pracy w ogóle przebiega: niezatwierdzony etap po prostu nie powoduje wykonania kolejnego kroku.
Z czego to dzisiaj wynika, a z czego nie
Przepływ pracy związany z oznaczaniem anomalii, cykl życia przeglądu od propozycji do zatwierdzenia oraz podpisany łańcuch audytu stojący za każdym działaniem to działające części platformy. Co jeszcze nie jest częścią tego: model specyficzny dla danego zasobu, wytrenowany w oparciu o telemetrię falownika, turbiny lub generatora danego operatora, czyli dokładnie to, co zbudowałby początkowy pilot. Systemy sterowania instalacją z założenia pozostają całkowicie poza zakresem platformy. Ocena domeny w zakresie wdrażania energii pozostawałaby przez cały czas w gestii inżynierów operatora, a wszelkie umiejętności analizy specyficznej dla danego zasobu byłyby rozwijane wraz z nimi, a nie dostarczane jako gotowy model.
Część architektury leżącej u podstaw tego zestawu możliwości jest udokumentowana w dokumentach, które są nadal w toku. Na tej stronie opisano, do czego platforma została zaprojektowana, na poziomie odpowiednim do planowania pilotażu, a nie specyfikacji wdrożenia.
Funkcje platformy i interfejs podlegają ciągłemu udoskonalaniu. Opisy zawarte w tym przewodniku mogą nie odzwierciedlać dokładnego układu lub sformułowań najnowszej wydanej wersji.