Robotyka autonomiczna
Roboty inspekcyjne i przemysłowe generują obserwacje wizualne, termiczne i za pomocą czujników, które zespoły konserwacyjne muszą interpretować w kontekście, tak aby interpretacja ta nie zyskała nigdy wpływu na sterowanie silnikiem lub blokady bezpieczeństwa. Na tej stronie przedstawiono sposób planowania i realizacji takiego przepływu pracy w inTheEU Assist, a nie opis zakończonego wdrożenia.
Jak będzie zorganizowany przepływ pracy
Obserwacje zebrane przez robota, obrazy, odczyty termiczne i dane telemetryczne byłyby przetwarzane i indeksowane na miejscu, dostarczając pakiet wiedzy przeznaczony dla najemcy operatora. Agent skonfigurowany do przepływu pracy porówna nową obserwację z zatwierdzoną historią konserwacji i zaproponuje potencjalne znalezisko, wprowadzone ze statusem zaproponowane i powiązane z konkretnym zasobem i misją, z której pochodzi. Wniosek o dokładniejszą kontrolę będzie przebiegał tą samą ścieżką od proponowanej do zatwierdzonej przed dokonaniem jakiejkolwiek zmiany położenia.
Własny system sterowania robota, sterowanie silnikiem i siłownikiem, unikanie kolizji, zatrzymanie awaryjne i blokady bezpieczeństwa pozostawałyby całkowicie poza tym przepływem pracy. Platforma nigdy nie będzie sprawować, żądać ani wykonywać władzy nad tymi systemami, a do robota nie dotrze żadna akcja, dopóki nie uzyska on wyraźnej zgody.
Gdzie znajduje się ludzka akceptacja
Każda prośba o znalezienie lub zmianę położenia wymagałaby wyraźnej zgody wyznaczonego inżyniera, zanim zostanie potraktowana jako ustalona lub podjęta działania. To nie jest polityka nakładana na przepływ pracy. Jest to mechanizm, dzięki któremu przepływ pracy w ogóle przebiega: niezatwierdzony etap po prostu nie powoduje wykonania kolejnego kroku.
Z czego to dzisiaj wynika, a z czego nie
Przepływ pracy polegający na oznaczaniu wyników, cykl przeglądu od propozycji do zatwierdzenia oraz podpisany łańcuch audytu stojący za każdym działaniem to działające części platformy. Co jeszcze nie jest tego częścią: specyficzny dla robota model percepcji wyszkolony na własnym sprzęcie i środowisku danego operatora, czyli dokładnie to, co zbudowałby początkowy pilot. Deterministyczny system sterowania robotem z założenia pozostaje całkowicie poza zakresem platformy. Ocena inżynieryjna dotycząca wdrożenia robotyki pozostawałaby przez cały czas w gestii zespołu operatora, a wszelkie umiejętności percepcji specyficznej dla danego zasobu byłyby rozwijane wraz z nim, a nie dostarczane jako gotowy model.
Część architektury leżącej u podstaw tego zestawu możliwości jest udokumentowana w dokumentach, które są nadal w toku. Na tej stronie opisano, do czego platforma została zaprojektowana, na poziomie odpowiednim do planowania pilotażu, a nie specyfikacji wdrożenia.
Funkcje platformy i interfejs podlegają ciągłemu udoskonalaniu. Opisy zawarte w tym przewodniku mogą nie odzwierciedlać dokładnego układu lub sformułowań najnowszej wydanej wersji.